Pas ratowniczy „Węgorz”

0
638
views
pas ratowniczy węgorz

Pas ratowniczy „Węgorz” stosowany jest w ratownictwie już do początku lat 90. Jest on bardzo popularny i często stosowany w akcjach indywidualnych, zwłaszcza nad morzem i na wodach szybko płynących. Wykonany jest z gąbki, która nie wchłania wody, dzięki czemu pas unosi się na powierzchni i jest w stanie utrzymać dorosłą osobę. Do pasa przymocowana jest lina o długości około 5 m zakończona szelką, którą przepasamy przez klatkę piersiową. Lina ma kolor czerwony, natomiast sam pas jest żółty.( w Stanach Zjednoczonych pas jest czerwony i wykonany z innego materiału ) Dodatkowo na jednym końcu węgorza znajduje się karabińczyk a na drugim szekla, dzięki którym możemy poszkodowanego zapiąć w pas.

Jego użycie możemy zobaczyć na zawodach ratowniczych w następujących konkurencjach:

  • 100 m Ratownik (100m Manekin Tow with Fins),
  • 200 m Super Ratownik (200 m Super Lifesaver),
  • 4×50 sztafeta z pasem ratowniczym węgorz,
  • 4×50 sztafeta ratownicza zmienna (4×50 Medlay Relay),
  • Wyścig z pasem ratowniczym „węgorz” (Rescue Tube Race),
  • Akcja ratownicza z pasem ratowniczym „węgorz” (Rescue Tube Rescue),

Pasy ratownicze “węgorz” muszą spełniać wymagania ILSE i być zapewnione przez gospodarzy zawodów.
Pasy podobne do elastycznych amerykańskich piankowych boi typu “Burnside” stanowią ogólny wzorzec na zawody. Wymagania dotyczące pływaka pasa to:
a) Długość: minimalna 875 mm, maksymalna 975 mm
b) Szerokość: maksymalna 150 mm
c) Grubość: maksymalna 100 mm

Akcja ratunkowa z użyciem Pasa ratowniczego Węgorz.

Pas ratowniczy zakładamy w poprzek klatki piersiowej. Węgorz powinien płynąć za nami po wodzie rozpięty,tak aby rozwinął się na wodzie i stawiał jak najmniejszy opór. W ten oto sposób dopływamy do tonącego i około 2 m przed nim zatrzymujemy się, potem zdecydowanym ruchem ciągniemy za linkę tak aby przyciągnąć pas do siebie. Jeżeli mamy osobę przytomną możemy podać jej pas i po chwili rozpocząć holowanie, nie tracąc kontaktu z ofiarą. Jeżeli osoba poszkodowana jest już nieprzytomna lub bardzo padała z sił musimy zapiąć ją w pas. Podpływamy do ofiary i będąc za plecami poszkodowanego zarzucamy na niego pas i zapinamy za szeklę. Możemy również przyłożyć pas do pleców poszkodowanego i zapiąć karabińczyk z przodu klatki piersiowej. W ten sposób holujemy poszkodowanego do brzegu trzymająć za pas bądź linę węgorza. Musimy być bardzo skoncentrowani, ponieważ jesteśmy na tyle blisko z ofiarą, że będzie mogła wciągnąć nas pod wodę i w każdej chwili musimy umieć odpłynąć. Gdy mamy już poszkodowanego w naszym pasie, czekamy chwilę aż tonący uspokoi się i możemy zacząć holować go do brzegu. Zalecana technika to nogi do żaby i ułożenie ciała na boku tak, abyśmy mieli kontakt z poszkodowanym i tym co dzieje się przed nami.

Może się zdarzyć, że poszkodowany będzie bardzo agresywny. Wtedy holujemy go sposobem żeglarski, wykorzystać pas jako element wypornościowy dla ofiary.
Akcje z użyciem pasa w zasadzie zawsze są takie same. Ważną różnicę stanowi akcja ratownicza na wodach szybko płynących. W tej sytuacji niezbędna będzie pomoc drugiego ratownika, który zabezpiecza nas z brzegu za pomocą liny do nas przyczepionej ( np kołowrót ). Reszta czynności, które musimy wykonać jest taka jak wyżej.

Ważne informacje:

  • akcja z użyciem pasa jest bardzo szybka
  • stale musimy obserwować poszkodowanego
  • szczególną uwagę musimy zwrócić na moment, w którym zapinamy poszkodowanego w pas