Postępowanie z osobami przytomnymi.
Jeżeli osoby nie mają uszkodzonego aparatu ruchowego, należy prowadzić podtrzymując je za rękę oraz pod pachą.

Przenoszenie osób z utratą przytomności
Jest jedną z trudniejszych czynności, jakie wykonuje się w czasie trwania akcji ratunkowej, zwłaszcza kiedy występują spore dysproporcje ciężaru ciała na niekorzyść ratownika. Przenoszenie (wynoszenie z wody) osoby szczególnie ciężkiej polega na wykorzystaniu głównie pracy mięśni nóg .

Sposób „biodrowy”
Ratownik ustawia się po lewej stronie osoby nieprzytomnej leżącej na wodzie na plecach (głębokość wody nie większa niż do wysokości pasa ratownika), chwyta prawa ręka za przegub prawej ręki ratowanego po stronie grzbietowej i przekłada ja sobie ponad głowa tak, by zgięcie łokciowe trzymanej ręki wypadło na karku, a równocześnie lewą dłonią ujmuje osobę pod lewy policzek z jednoczesnym wykonaniem skrętu tułowia w prawo i lekkim ugięciem nóg w kolanach połączonym z pochyleniem ciała do przodu. Zakończeniem przygotowania do transportu jest uchwycenie ratowanego prawą ręką pod lewe udo, a ręką lewą pod lewą pachą.



Natomiast wynoszenie z wody osób o mniejszym ciężarze ciała odbywa się w sposób następujący. Osoba nieprzytomna leży na wodzie na plecach. Ratownik ustawia się na wysokości prawego biodra ofiary wypadku i chwyta ją prawą ręką za przegub lewej ręki. Z kolei lewą ręką ujmuje ratowanego pod kolanem lewej nogi. Następnie przekłada trzymaną rękę osoby ponad swoją głową.
Z równoczesnym zanurzeniem się pod wodę przez wykonanie półprzysiadu, ratownik układa ciało ofiary tak, by jej biodra znalazły się na wysokości barku. Uniesienie ciężaru w górę wykonane jest tu przez jednoczesny ruch prostowania w stawach kolanowych i biodrowych. W ratownictwie określa się to jako sposób „strażacki”. W akcji ratunkowej ważny jest sposób przenoszenia osób nieprzytomnych na lądzie. Jeżeli dokonuje tego jeden ratownik, ustawia on poszkodowanego w pozycji siedzącej i ujmuje go z tyłu pod pachy, chwytając prawą ręką za prawe przedramię lekko poniżej stawu łokciowego, a ręka lewą za to samo przedramię na Wysokości nadgarstka. Prostując się ratownik unosi lekko do góry ciało ofiary, a następnie zaczyna poruszać się tyłem do wcześniej wyznaczonego miejsca zabiegu reanimacyjnego. Nie da się tu uniknąć wleczenia bezwładnych nóg ratowanego po ziemi, chyba że w akcji uczestniczy drugi ratownik, który podtrzymuje nogi.



We wszystkich opisanych wypadkach nie ma oczywiście reguły co do strony, z której rozpoczyna się akcję. Można tego dokonać ze strony przeciwnej niż opisywana z zachowaniem symetrii w działaniu (wszystko robi się tak samo jak w lustrzanym odbiciu).

Układanie na ziemi osoby przenoszonej
Przy przenoszeniu ciała przewieszonego przez plecy z głową zwisającą po naszej lewej stronie klęka się na prawym kolanie wysuwając lewą nogę do przodu i opierając ja stopą o podłoże. Następnie wykonuje się skręt tułowia w prawo, przewiesza się osobę nieprzytomną przez lewe udo i układa się ją na plecach przez ujęcie prawą ręką pod głowę, a lewą pod plecy i wykonanie głębokiego skłonu w przód. Przy przenoszeniu ciała przewieszonego przez barki, kiedy osoba transportowana trzymana jest prawą ręką pod prawe udo należy klęknąć na prawym kolanie przy zachowaniu wyprostowanego tułowia i przełożyć szybkim ruchem swoją prawą rękę do objęcia poszkodowanego za biodra; wykonać powolny skłon w przód trzymając ciężar prawym barkiem, a kiedy ciało zaczyna ześlizgiwać się z ramienia błyskawicznie lewą ręką uchwycić ratowanego z tyłu za szyję i ostrożnie położyć na ziemi. W obu opisanych przypadkach należy zwracać szczególna uwagę na ochronę głowy przed uderzeniem o twarde podłoże. Poniżej przedstawiamy jeszcze jeden sposób.






Źródło : „Prawie wszystko o ratownictwie wodnym”